แผ่นหลังที่คุ้นเคยนี้ สำหรับฉัน ไม่เพียงแต่เป็นที่รองรับที่มั่นคงเท่านั้น แต่ยังเป็นท้องฟ้าแห่งความรักอีกด้วย ทุกครั้งที่ฉันเอาใบหน้าแนบกับหลังอันอบอุ่นนั้น ฉันก็รู้สึกว่าหลังของพ่อเป็นเหมือนโล่ที่แข็งแรง ทนทาน คอยปกป้องฉันจากพายุแห่งชีวิต เพื่อที่ฉันจะได้เติบโตขึ้นอย่างสงบสุขในอ้อมอกของครอบครัว
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฉันโตขึ้น และเวลาที่ฉันนั่งอยู่หลังพ่อก็น้อยลงเรื่อยๆ ชีวิตพาผมไปด้วยการเรียน การทำงาน และความกังวลต่างๆ มากมาย แต่ทุกครั้งที่ผมรู้สึกเหนื่อยและอ่อนแรง ผมจะนึกถึงพ่อ ชีวิตข้างนอกนั้นไม่ง่ายเลย ทุกครั้งที่รู้สึกเจ็บปวด แค่กลับมาบ้าน เห็นรูปพ่อนั่งซ่อมจักรยานเก่าๆ หรือดูแลต้นไม้ในสวน ฉันก็รู้สึกใจอ่อนลง
พ่อเป็นคนที่พูดน้อย แต่เมื่อมองผ่านท่าทางและการกระทำทุกอย่าง ฉันจึงเข้าใจถึงความรักอันเงียบงันที่พ่อมีต่อฉัน พ่อไม่ได้แสดงออกมาบ่อยนัก แต่ก็พร้อมจะปกป้องและคุ้มครองฉันเสมอ มีเรื่องกังวลและความทุกข์ใจที่พ่อไม่เคยพูดออกมาดังๆ แต่เก็บไว้เงียบๆ เพื่อให้ลูกๆ ได้อยู่อย่างสงบและมีความสุข
แล้ววันหนึ่งพ่อของฉันก็จากฉันไปตลอดกาล... ภาพของพ่อที่ปั่นจักรยานทวนลมเพื่อมารับฉันจากโรงเรียน โดยมีหลังกว้างๆ ของเขาคอยปกป้องฉัน ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป ทุกๆ ครั้งที่ฉันมองดูภาพพ่อด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน ฉันก็รู้สึกเจ็บปวด บ้านหลังเก่ายังคงอยู่ที่เดิม มุมระเบียงที่พ่อเคยชอบนั่งอยู่ก็ยังคงอยู่ที่เดิม ต้นแอปริคอตและต้นกุหลาบที่พ่อปลูกก็ยังคงอยู่ที่เดิม มีเพียงเงาที่คุ้นเคยเท่านั้นที่กลายมาเป็นความทรงจำ ฉันสับสน จมอยู่กับความเงียบของความทรงจำ ในเรื่องต่างๆ ที่ฉันไม่มีเวลาพูดกับพ่อ
ฉันมักจะฝันถึงพ่อของฉัน มีอยู่คืนหนึ่งที่ฉันคิดว่าฉันกำลังนั่งอยู่ข้างหลังพ่ออีกแล้ว กดแก้มของฉันไว้ที่หลังพ่อ และร้องไห้สะอื้นเหมือนตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก บางครั้งฉันฝันว่ากำลังนวดหลังให้พ่อหลังจากทำงานหนักมาหลายชั่วโมง แล้วเขาก็ยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน กอดฉัน และเรียกฉันด้วยความรักว่า "ลูกสาวกตัญญู" มีช่วงหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าลุกขึ้นไม่ได้ แต่เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นวางอยู่บนไหล่ฉันเพื่อให้กำลังใจ ฉันรู้สึกว่าถึงแม้พ่อจะอยู่ไกลแต่พ่อก็ยังคอยดูแลฉันอยู่เสมอ ความทรงจำเกี่ยวกับเขาเป็นเหมือนสถานที่อันสงบสุขที่ฉันสามารถกลับมาและพึ่งพาได้ ทุกครั้งที่ชีวิตท้าทายฉัน ฉันจะบอกกับตัวเองว่า “พ่อยังอยู่เคียงข้างฉัน”
พ่อครับ ผมหวังว่าผมจะได้นั่งอยู่ข้างหลังพ่ออีกครั้ง รู้สึกถึงความอบอุ่นและความสงบที่แปลกประหลาดนั้น แต่ฉันเข้าใจว่าถึงแม้คุณจะไม่อยู่กับฉันแล้ว แต่คุณยังคงเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่และเป็นแหล่งศรัทธาที่ทำให้ฉันก้าวเดินบนเส้นทางชีวิตต่อไปได้ แม้ตอนนี้ทุกอย่างจะเป็นเพียงความทรงจำ แต่ฉันรู้ว่าเบื้องหลังฉันยังมีพ่ออยู่เสมอ
สวัสดีความรัก ซีซั่น 4 ธีม "พ่อ" เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 บนสื่อสิ่งพิมพ์ 4 ประเภทและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของวิทยุ-โทรทัศน์และหนังสือพิมพ์บิ่ญเฟื้อก (BPTV) สัญญาว่าจะนำคุณค่ามหัศจรรย์ของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสูงส่งของพ่อมาสู่ประชาชน |
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/170987/ซาว-ลุง-โบ
การแสดงความคิดเห็น (0)