ពីរឿង "ខ្ញុំនិងយើង"
ក្រឡេកមើលសិស្សអានរឿងនិទាន កៀវ ច្រៀងអូប៉េរ៉ា និងសម្តែង Xuy Van ធ្វើពុតជាឆ្កួត អ្នកស្រី Le Thi Bich Huong - សាស្ត្រាចារ្យវៀតណាម (នាយកដ្ឋានសិក្សាអាស៊ីអាគ្នេយ៍ មហាវិទ្យាល័យសិក្សាអាស៊ី និងអាហ្រ្វិកខាងជើង សាកលវិទ្យាល័យ Ca' Foscari Venezia ប្រទេសអ៊ីតាលី) ពេលខ្លះមិនជឿថានាងអាចធ្វើអ្វីមួយដែលមនុស្សជាច្រើនធ្លាប់គិតថាគ្មានប្រយោជន៍។
“ខណៈពេលដែលអ្នកផ្សេងទៀតគេង ៨ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ខ្ញុំគេងតែ ២ ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនមានលុយជួលបន្ទប់រៀននៅខាងក្រៅ ខ្ញុំមកទទួលសិស្ស ហើយនាំពួកគេទៅផ្ទះ បង្រៀនពួកគេពេលកំពុងញ៉ាំអាហារ។ សម្រាប់សិស្សម្នាក់ ឬដប់នាក់ ខ្ញុំត្រូវរៀបចំកម្មវិធីសិក្សាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ពេលឮថាស្ត្រីផ្សេងទៀតនៅតំបន់នោះប្រមូលសិស្សពីរបីនាក់ ហើយបើកថ្នាក់រៀនភាសាវៀតណាម ខ្ញុំក៏មកជួយរៀបចំមេរៀនបន្ថែម បង្រៀន Cheo, Tuong និង Quan Ho ដើម្បីបន្ថែមវប្បធម៌បន្ថែមទៀតដល់មេរៀនភាសាវៀតណាមមួយចំនួន” - នោះហើយជារបៀបដែលលោកស្រី Le Thi Bich Huong នៅទីក្រុង Bologna ប្រទេសអ៊ីតាលី “ផ្តល់មូលនិធិដោយខ្លួនឯង” នូវគម្រោងអ្វីដែលខ្ញុំចង់ធ្វើ។
និយាយដល់អ៊ីតាលី យើងយល់ភ្លាមថាវាលំបាកប៉ុណ្ណាក្នុងការបង្រៀន និងថែរក្សាជនជាតិវៀតណាម។ ប្រទេសដែលមានរាងដូចស្បែកជើង លាតសន្ធឹងតាមឆ្នេរសមុទ្រ ទីក្រុងនីមួយៗមានអ្នកតាំងទីលំនៅដើមកំណើតវៀតណាម/វៀតណាមរាប់សិបនាក់ ដែលសរុបត្រឹមតែប្រហែល 5,000-6,000 នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលគ្មានអ្វីប្រៀបបាននឹងចំនួនជនជាតិវៀតណាមនៅក្នុងទីក្រុងធំៗក្នុងប្រទេសប៉ូឡូញ អាល្លឺម៉ង់ សាធារណរដ្ឋឆេក បារាំង អាមេរិក...
“សិស្សរៀន៣ឆ្នាំ ប៉ុន្តែពេលសរុបទៅរៀនភាសាវៀតណាមដាច់ដោយឡែកគឺត្រឹមតែ ៣ខែ។ ខ្ញុំចំណាយពេល ៤ម៉ោង/ថ្ងៃ ដើម្បីទៅមកពី Bologna ទៅ Venezia បូករួមទាំងខ្ញុំវិនិយោគលើសកម្មភាពក្រៅកម្មវិធីសិក្សា ដូច្នេះគ្រូ និងសិស្សតែងតែធ្វើដំណើរ។ ខ្ញុំមានមោទនភាពណាស់ដែលសិស្ស ៩ នាក់បានទទួលបរិញ្ញាបត្រដំបូងរបស់ពួកគេក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ដល់ថ្ងៃទី ៦ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០២០”។
សូម្បីតែនៅប្រទេសបែលហ្ស៊ិក ដែលជាប្រទេសដ៏ស្រស់បំព្រង មានការធ្វើដំណើរដ៏ងាយស្រួល និងប្រជាជនវៀតណាម/វៀតណាមប្រហែល 13,000 នាក់ ការរៀបចំថ្នាក់រៀនគឺមិនងាយស្រួលនោះទេ។ ជារៀងរាល់រដូវក្តៅ យើងសង្ឃឹមថានឹងមានសិស្សគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចាប់ផ្តើមចូលរៀននៅខែកញ្ញា។ ថ្នាក់វៀតណាមគឺជាគម្រោងមួយដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 2012 ដែលរៀបចំដោយសម្ព័ន្ធបែលហ្សិក-វៀតណាម (BVA) ដោយមានការចូលរួមចំណែកយ៉ាងធំធេងពីលោក Huynh Cong My ដែលបច្ចុប្បន្នជាប្រធានសមាគមទូទៅនៃប្រជាជនវៀតណាមនៅបែលហ្សិក។ ប្រហែលមួយឆ្នាំក្រោយមក លោកស្រី Nguyen Bich Diep បានទៅទីក្រុង Brussels (បែលហ្ស៊ិក) ហើយបន្ទាប់មកបានជាប់គាំងជាមួយនឹងគម្រោង "ការខាតបង់" លំនាំដើមនេះ។
អ្នកស្រី ឌៀប បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់ពីចូលរៀនបានមួយឆ្នាំ មានថ្នាក់មនុស្សពេញវ័យពីរ ហើយថ្នាក់កូនមួយត្រូវបានរក្សាតាំងពីដើមមក ការចំណាយរួមមាន ជួលទីតាំង បើកប្រាក់ខែគ្រូ ទិញសៀវភៅសិក្សា... ពិបាកនឹងថ្លឹងថ្លែងជាមួយចំណូលពីថ្លៃសិក្សាកម្រិតមធ្យម មិនអាចបំបែកបាន ប៉ុន្តែ BVA មានសសរស្តម្ភបីគឺ សេដ្ឋកិច្ច - វប្បធម៌ វៀតណាមនៅតែមិនរក្សា ប៉ុន្តែការបញ្ចេញសំឡេងគឺពិបាកដើម្បីមានវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត ខ្ញុំត្រូវជ្រើសរើសសៀវភៅដែលអព្យាក្រឹតបំផុត ហើយជ្រើសរើសពាក្យអព្យាក្រឹតបំផុត។
ពេលទៅបង្រៀនវៀតណាមនៅបរទេស ប្រជាជនតែងប្រើរឿងប៉ូឡូញសាងសង់សាលា Lac Long Quan ជាការប្រៀបធៀប។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ សាលា Lac Long Quan (បង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ២០០៧) ជ្រើសរើសសិស្សពី ១៥០-២០០នាក់។ វាជាការពិតដែលសហគមន៍ដ៏ធំមួយមានសិស្សច្រើន។ ប៉ុន្តែតើការស្រឡាញ់ភាសាម្តាយ និងតម្លៃយួនច្រើនតាមរយៈការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នានោះយួនមានរំញ័រគ្រប់គ្រាន់ទេ? ដូច្នេះ មានរឿងបន្ទាប់អំពីគំនិតនៃការបង្កើតវេទិកា “ការរក្សាភាសាវៀតណាមនៅបរទេស” ដែលផ្តួចផ្តើមដោយលោក Le Xuan Lam - ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនៃសាលា Lac Long Quan និងគ្រូបង្រៀនមួយចំនួន។
ទៅមេរៀនដែលហៅថាសហគមន៍
បន្ទាប់ពីពិធីបិទឆ្នាំសិក្សា 2022-2023 នៅសាលា Lac Long Quan លោក Le Xuan Lam បានប្រាប់ខ្ញុំថា “នៅនិទាឃរដូវឆ្នាំ 2021 ការរាតត្បាត Covid-19 មិនទាន់អាចគ្រប់គ្រងបាននៅឡើយ ខ្ញុំនិងគ្រូមួយចំនួនទៀតគិតថា តាំងពីសាលាបង្រៀនតាមអនឡាញមក យើងគួរតែភ្ជាប់ជាមួយគ្រូវៀតណាមនៅប្រទេសផ្សេងៗ ដើម្បីមើលថាតើនឹងមានអ្វីកើតឡើង ហើយការចេះជួយគ្នាទៅវិញទៅមកកាន់តែមានន័យ»។
លោក Le Xuan Lam បានទាក់ទងលោកស្រី Tran Thu Dung នៅប្រទេសបារាំង បន្ទាប់មកសហការីនៅមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រ សាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រទូទៅក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ី... គ្រប់គ្នាបានណែនាំ និងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងយ៉ាងស្វាហាប់។ សិក្ខាសាលាលើកទីមួយនៅថ្ងៃទី 27 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 2021 មានគ្រូបង្រៀន សាស្ត្រាចារ្យ អ្នកស្រាវជ្រាវភាសា... ជាង 100 នាក់ មកពី 28 ប្រទេសចូលរួម។ បន្ទាប់ពីសន្និសីទនោះ ថ្ងៃទី 15 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2021 បានក្លាយជាជាផ្លូវការនូវកាលបរិច្ឆេទនៃការបង្កើតវេទិការក្សាភាសាវៀតណាមនៅបរទេស។
ថ្ងៃនេះ វេទិការក្សាភាសាវៀតណាមនៅបរទេសគឺជាខួបពីរឆ្នាំចាប់តាំងពីការបង្កើតឡើង។ ព្រឹត្តិការណ៍ដើម្បីអបអរសាទរខួបលើកទី ២ របស់វេទិកានេះបានប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃទី ១៥ និង ១៦ ខែកក្កដា នៅប្រទេសប៉ូឡូញ រួមទាំងសិក្ខាសាលា និងការពិភាក្សាតាមប្រព័ន្ធអនឡាញនៅថ្ងៃទី ១៥ ខែកក្កដា ក្រោមប្រធានបទ “ការពិភាក្សាអំពីស្ថានភាពបង្រៀន និងរៀនភាសាវៀតណាមនៅបរទេស”។ ពាក្យគន្លឹះដែលក្រុមប្រឹក្សាប្រតិបត្តិបានពិភាក្សាគឺសម្ភារៈបរិក្ខារ ថ្នាក់រៀន គ្រូ និងសិស្ស ស្ថានភាពកម្មវិធីសិក្សា និងបទពិសោធន៍ក្នុងការរៀបចំសាលារៀននៅបរទេស។
ក្រឡេកមើលចំនួនអ្នកនិពន្ធមកពីប្រទេសប៉ូឡូញ បែលហ្ស៊ិក អាល្លឺម៉ង់ តៃវ៉ាន់ ហូឡង់ កូរ៉េ អ៊ីតាលី ស្លូវ៉ាគី បារាំង ដែលចុះឈ្មោះសម្រាប់ឯកសារដូចជា "បេសកកម្មបំផុសគំនិត - វៀតណាម៖ ភាពស្រស់ស្អាតនៃសេចក្តីស្រឡាញ់និងភាពវៃឆ្លាត", "ការសាកល្បងសមត្ថភាព និងស្ថិតិវៀតណាមអន្តរជាតិ", "ស្ថានភាពនៃការរៀននិងបង្រៀនភាសាវៀតណាមជាភាសាបរទេសនៅបារាំង", "បទពិសោធន៍នៃការបង្រៀនវៀតណាមជាភាសាវៀតណាម" ទុនបំរុងធំ សំបូរទៅដោយតម្លៃយោង កម្មវិធី ក៏ដូចជាភាពងាយស្រួលសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ គោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍ផែនការ។ ពីទីនេះ ស្រមោលនៃគម្រោងសហគមន៍មួយត្រូវបានមើលឃើញកាន់តែច្បាស់។
ហើយតើគម្រោង«អ្វីដែលខ្ញុំចង់ធ្វើ»របស់បុគ្គលម្នាក់ៗដែលបង្រៀនវៀតណាមនៅបរទេសនឹងមានទិសដៅអ្វីទៅ? លោកស្រី Le Thi Bich Huong បានស្នើថា៖ “UNESCO មានទិវាភាសាមាតាអន្តរជាតិ ថ្ងៃទី 21 ខែកុម្ភៈ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ បញ្ហាអន្តោប្រវេសន៍គឺជាក្តីកង្វល់របស់ពិភពលោកទាំងមូល។ គ្រាន់តែធ្វើសកម្មភាពនៅកន្លែងរស់នៅ រៀនតាមមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ក្នុងស្រុក ប្រាកដជាមានឱកាសបង្រៀន និងផ្សព្វផ្សាយភាសាវៀតណាម”។
លោកស្រី Ha Thi Van Anh នាយកដ្ឋានភាសាវៀតណាម មហាវិទ្យាល័យទស្សនវិជ្ជាអាស៊ីបូព៌ា និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ វិទ្យាស្ថានភាសាវិទ្យា សាកលវិទ្យាល័យ Taras Shevchenko (អ៊ុយក្រែន) អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំអានសាររបស់និស្សិតទើបបញ្ចប់ការសិក្សាដោយក្តីរីករាយថា “៦ឆ្នាំនេះមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា យើងនឹងប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងដែលយើងទទួលបានប្រកបដោយប្រយោជន៍ និងប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ មហាវិទ្យាល័យរបស់យើងគឺល្អបំផុត ហើយខ្ញុំតែងតែយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះលោកគ្រូអ្នកគ្រូទាំងអស់”។
ប្រភព
Kommentar (0)