“ตะกร้าจักรยานเต็มไปด้วยดอกไม้สีสันสดใส / เธอพาฤดูร้อนของฉันไปที่ไหน?”… บ่ายวันหนึ่ง หลังแสงแดดแผดเผา เพลง “ดอกไม้สีสันสดใส” ดังมาจากลำโพงเล็กๆ บนกำแพงบ้านเพื่อนบ้าน ทำให้หญิงสาววัย 18 ปี รู้สึกถึงความโหยหาอดีต เธอไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นเมื่อไหร่ แต่ฤดูร้อนได้กลายเป็นสิ่งที่ผูกพันกับสีแดงสดใสของดอกไม้นั้นอย่างแยกไม่ออก สีแดงที่เปี่ยมด้วยความรัก ความเข้มข้น และความรู้สึกจากใจจริง เจือปนด้วยความเสียใจที่ยังคงอยู่
ในวันนั้น ท่ามกลางแสงแดดในเดือนพฤษภาคมและเสียงจิ้งหรีดร้องระงม ลมลาวพัดพลิ้วกลีบดอกของต้นเฟลมทีเรียที่ร่วงหล่นติดอยู่บนจักรยานของเหล่านักเรียน ฉันรักภาพตะกร้าจักรยานที่เต็มไปด้วยดอกเฟลมทีเรียหลังเลิกเรียนเหลือเกิน ฉันยังรักการเล่นสนุกของเพื่อนๆ ที่แย่งกันเก็บกลีบดอกที่สวยที่สุด ซ่อนไว้ในกระเป๋าแล้วเอาไปแปะไว้กับหนังสือเรียน คนที่มีมือว่องไวก็จะสร้างเป็นผีเสื้อหรือนกยูงตัวเล็กๆ และเป็นเช่นนั้นเรื่อยไปจนกระทั่งถึงปีการศึกษาใหม่ เมื่อพวกเราทุกคนมีสิ่งที่จะอวดกัน ดอกเฟลมทีเรียสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันร้อนแรงของวัยเยาว์ และต้นเฟลมทีเรียที่เรียงรายอยู่ในสนามโรงเรียนได้เป็นพยานถึงคำสัญญาแห่งความรักนับไม่ถ้วนระหว่างเด็กนักเรียน
แล้วความตื่นเต้นและความคาดหวังในฤดูดอกไม้บานสะพรั่งก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลใจเรื่องการจากลา ความวิตกกังวลกับกองการบ้านสำหรับการสอบปลายภาคในชีวิตนักเรียน การเป็นนักเรียนครั้งแรก และความฝันที่จะเข้ามหาวิทยาลัย เราส่งข้อความหากันสองสามฉบับ หวังว่าเราทั้งสองจะสอบผ่านการสอบสำคัญที่จะมาถึง ดอกไม้สีแดงสดใสเหล่านั้นถูกห่อและมอบเป็นของขวัญ ของที่ระลึกจากวันเรียนเหล่านี้ยังคงอยู่กับผู้คนมากมายตลอดช่วงชีวิตต่อมา ดังนั้นทุกครั้งที่เราเปิดดูสมุดบันทึกประจำปี เราต้องทำอย่างเบามือและระมัดระวัง เกรงว่ากลีบดอกไม้แห่งความทรงจำอันล้ำค่าเหล่านั้นอาจร่วงโรยไป…
ท่ามกลางท้องฟ้าสีครามอันกว้างใหญ่ ต้นไม้ที่งดงามโดดเด่นยืนตระหง่านอย่างภาคภูมิใจ แสดงความสวยงามภายใต้แสงอาทิตย์สีทอง ที่น่าสนใจคือ ยิ่งแสงแดดส่องสว่างมากเท่าไร ต้นไม้ก็ยิ่งมีชีวิตชีวามากขึ้นเท่านั้น พลังชีวิตอันแข็งแกร่งนี้เป็นเครื่องเตือนใจแก่เหล่านักเรียนรุ่นต่อรุ่นว่า ไม่ว่าพวกเขาจะเผชิญกับความยากลำบากและความท้าทายมากมายเพียงใด พวกเขาต้องพยายามเอาชนะมันและก้าวเดินอย่างมั่นคงบนเส้นทางชีวิตของพวกเขา
ฉันสงสัยว่ายังมีใครในวัยเรียนที่ยังชอบเก็บกลีบดอกฟีนิกซ์ที่ร่วงหล่นมาแปะไว้ในหนังสืออยู่บ้างไหม แต่สีแดงสดใสนั้นยังคงงดงามอยู่เสมอท่ามกลางแสงแดดในเดือนพฤษภาคม สีนั้น พันธุ์ดอกไม้นั้น ผสานเข้ากับเสียงเพลงฤดูร้อนอันไม่รู้จบของจักจั่น และฉันก็ตระหนักขึ้นมาทันทีว่าครั้งหนึ่งฉันเคยมีความฝันและความทรงจำมากมาย ดังนั้นเมื่อฤดูร้อนมาถึง ฉันจึงโหยหาพวกมันอย่างสุดซึ้ง…
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา






การแสดงความคิดเห็น (0)