มีผู้คนมากมายที่คุยโวเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เห็น ความสำเร็จทุกอย่างที่บรรลุ และรายละเอียดทุกอย่างที่แสดงให้เห็นว่าตนรักใครสักคนเพียงใด
มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ค่อนข้างใจเย็น ปานกลาง หรือแม้แต่ค่อนข้างสงวนตัว ใครก็ตามที่ใกล้ชิดพวกเขารู้ดีว่าพวกเขามีความสุขมากและมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ แต่เพราะไม่แสดงออกมาจึงไม่มีใครรู้
การแสดงความสุขเป็นวิธีที่ดีหรือเปล่า?
ฉันมีเพื่อนวัยกลางคนที่เคยหย่าร้างมาแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อเร็วๆ นี้เขามีความรักครั้งใหม่กับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเลิกรากันไปเรียบร้อยแล้ว คนสองคนรักกันอย่างลึกซึ้ง สันติ และเปี่ยมสุข
ท่านเล่าให้ผมฟังว่า “ท่านครับ เมื่อเวลาเที่ยงคืน ผมนอนอยู่ข้างๆ คนที่ผมรัก จับมือเขาไว้ รู้สึกมีความสุขมาก แต่ผมไม่บอกหรือคุยโวเกี่ยวกับอะไรทั้งสิ้น ผมตระหนักว่า “อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับความสุข การอวดโอ้ก็แพ้ง่าย”
เขาพูดจากประสบการณ์ ไม่ใช่จากจิตวิญญาณ หากใครเคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับความรักและการแต่งงานมากมาย พวกเขาจะพบว่าคุณลักษณะที่พิเศษที่สุดของความสุขในความรักคือความเป็นส่วนตัว
ความสุขของคู่รักโดยเฉพาะคู่สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันถือเป็นความสุขอันล้ำค่ามาก
สำหรับผู้ที่ได้สัมผัสจะรู้สึกมีค่าและหวงแหนเหมือนกับได้ถืออัญมณีล้ำค่าอยู่ในมือ แม้จะถือไว้ด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียมันไป
ดังนั้นเมื่อคุณถืออัญมณีล้ำค่าที่สุดในชีวิตไว้ในมือ คุณจะเก็บมันเอาไว้เงียบๆ หรือตะโกนเสียงดังว่า "ทุกคน ฉันมีอัญมณีล้ำค่าชิ้นนี้" แน่นอนว่าหากคุณรู้สึกว่าไข่มุกนั้นมีค่ามาก คุณก็จะมีความสุขอย่างเงียบๆ “ถึงแม้จะสุขก็จะไม่กรี๊ดร้อง”
ชายคนหนึ่งที่เคยประสบกับการสูญเสียและความทุกข์ทรมาน แต่จู่ๆ ก็พบความสุข ได้พบกับคนรัก จับมือเธอไว้กลางดึก และรู้สึกอิ่มเอมกับความสุข นี่คือสาเหตุที่เขาไม่อยาก "อวด"
ดังนั้นเมื่อคุณมีความสุขมากหรือน้อย คุณควรแสดงมันออกมาหรือไม่?
ฉันมีความสุขก็เลยอวด ฉันมีความสุขก็เลยอวด มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนใช่มั้ยล่ะ ถ้าฉันมีความสุข ฉันก็จะแสดงความสุขนั้นให้ทุกคนได้ร่วมแบ่งปันกับฉัน
เป็นเรื่องจริงที่ในระดับภายนอก การแสดงของขวัญ การแสดงความสุข การแสดงความสุขนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เพราะมันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน.
คนที่เจริญแล้วจะแบ่งปันความสุขกับคุณ คนไม่เจริญจะอิจฉาคุณ ไม่เป็นไร คุณให้คนอื่นรู้ว่าคุณมีความสุขแค่ไหน วิธีนั้นก็ไม่ผิด แต่ไม่ดีเลย.
ความสุขไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะมาวิจารณ์
มีทางหนึ่งที่ถูกต้องและดี คือไม่อวดความสุข
ลองนึกภาพว่าคุณได้รับกระเป๋า LV โดยที่คุณไม่ได้อวดมันให้ใครรู้ แต่ในใจคุณกลับรู้สึกขอบคุณและซาบซึ้งใจต่อคนที่ทำให้คุณรู้สึกดีด้วยเป็นอย่างมาก
คุณบอกผู้ชายคนนั้นอย่างเป็นนัยว่าคุณชื่นชมของขวัญชิ้นนี้และรู้สึกขอบคุณเขามาก แต่คราวหน้าเขาไม่ควรพยายามซื้อของขวัญราคาแพงเช่นนี้อีก ด้วยวิธีนี้ เราจะมีความมั่นคงทางการเงินและมีความสุขร่วมกันในระยะยาว
"ฉันชอบมันมาก และฉันจะใช้กระเป๋าใบนี้บ่อย ๆ" สาวเลือกที่จะสนุกไปกับความสุขของตัวเอง โดยไม่โชว์ตัวผ่านโซเชียลเพื่อรับความเห็นที่ไม่จำเป็น
ชายคนนี้รู้สึกซาบซึ้งและชื่นชมความอ่อนโยน "ความเข้าใจ" และความละเอียดอ่อนของแฟนสาวในการจัดการกับของขวัญ นั่นยังทำให้ผู้ชายชื่นชมผู้หญิงมากขึ้น เพราะเขารู้ว่าเธอเป็นคนเอาใจใส่และลึกซึ้ง ไม่เหมือนผู้หญิงตื้นเขินที่ "ตะโกนเมื่อมีความสุข" เพื่อให้พวกเขาได้มีความสุขยาวนานยิ่งขึ้น
ภรรยาของเขาได้รับรถยนต์จากสามีและรู้สึกดีใจมาก แต่เธอไม่ได้คุยโว แต่บอกสามีเป็นการส่วนตัวว่า “ฉันรู้ว่าเธอทำงานหนักมากและมีหนี้สินมากมายเพื่อจะได้ของขวัญชิ้นนี้ การซื้อรถให้ฉันคงยากกว่า แต่เธอซื้อมันเพราะเธอ รักฉัน.."
นั่นคือภรรยาสาวเข้าใจว่ารถใหม่ไม่ได้มีแค่ความแวววาวเท่านั้น แต่ยังมีความยากลำบาก ความพยายาม ความกดดัน และหยาดเหงื่อของสามีอีกด้วย
ถ้าจะอวดก็แค่รถ ถ้าเราไม่แสดงออก แต่แสดงความขอบคุณอย่างเงียบๆ และร่วมมือกันทำงานหนักอย่างเงียบๆ มันจะมีความหมายมากขึ้น ใกล้ชิดมากขึ้น และมีความสุขมากขึ้น
ท้ายที่สุดแล้วการแสดงความสุขก็เป็นทางเลือก คุณมีสิทธิที่จะคุยโม้หรือไม่ก็ได้
แต่ก็อย่างที่กล่าวไว้ว่าความสุขเป็นสิ่งมีค่า มันเหมือนกับอัญมณีอันล้ำค่า คุณต้องทะนุถนอมมัน ถือมันด้วยมือทั้งสอง และปกปิดมันไว้อย่างแน่นหนาเพื่อที่จะปกป้องมันได้ และหากมันมีค่ากับคุณจริงๆ ก็สมเหตุสมผลมากกว่าที่จะเก็บมันไว้กับตัวเองมากกว่าที่จะแสดงให้คนอื่นเห็น นำออกไปไม่เช่นนั้นคุณอาจสูญเสียมันได้
คุณคิดอย่างไรกับการแสดงความสุขและความยินดีบนโซเชียลเน็ตเวิร์ก? ในความคิดของคุณ เราควรเก็บความสุขไว้กับตัวเราและคนที่เรารักหรือเปล่า? กรุณาแบ่งปันมุมมองของคุณได้ที่ [email protected] Tuoi Tre Online ขอบคุณนะคะ.
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)