ដោយសារសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះភាសាវៀតណាម និងការប្ដេជ្ញាចិត្តក្នុងការថែរក្សាបេតិកភណ្ឌ «ភាសាកំណើត» របស់គាត់ លោក ហាវ បានទន្ទេញចាំការបកប្រែទាំងមូលនៃបទ «ទ្រុយយ៉េនគៀវ» ដែលមានចំនួន ៣.២៥៤ ខគម្ពីរក្នុងម៉ែត្រ lục bát (ប្រាំមួយប្រាំបី)។ ដំណើរនេះបានចាប់ផ្ដើមក្នុងអំឡុងពេលនៃការរក្សាគម្លាតសង្គមដោយសារជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ហើយបានបញ្ចប់បន្ទាប់ពីការខិតខំប្រឹងប្រែងជិតពីរឆ្នាំ។

ពាក្យពេចន៍នៅក្នុងរឿង "រឿងនិទានគៀវ" ដែលសរសេរដោយដៃយ៉ាងល្អិតល្អន់ដោយ ហ័ង ទ្រុងហាវ បានជម្រុញយុវជនជាច្រើនឱ្យរៀនអំពីស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យនេះ។
ការទន្ទេញចាំ "Truyện Kiều" (រឿងនិទានរបស់ Kiều) មិនមែនគ្រាន់តែជាការចងចាំប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ទាមទារការយល់ដឹងអំពីការចង្អុលបង្ហាញ និងឯកសារយោងប្រវត្តិសាស្ត្រផងដែរ។ មានថ្ងៃខ្លះដែលទោះបីជាបានសិក្សាយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់នៅយប់មុនក៏ដោយ ក៏ Hào ភ្លេចប្រយោគមួយនៅព្រឹកបន្ទាប់ ដែលធ្វើឲ្យគាត់ខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ជាច្រើនដង ពេលកំពុងបើកបរ គាត់នឹងឈប់ឡាននៅម្ខាងផ្លូវ ហើយបើកសៀវភៅដើម្បីពិនិត្យមើលការចងចាំរបស់គាត់។ Hào បានសារភាពថា "ពេលដែលខ្ញុំអានប្រយោគចុងក្រោយ ខ្ញុំក៏ស្រក់ទឹកភ្នែក។ មិនមែនដោយសារមោទនភាពទេ ប៉ុន្តែដោយសារអារម្មណ៍ពេលខ្ញុំងាកមើលទៅដំណើរដ៏លំបាកដែលខ្ញុំបានធ្វើ"។

ការមានចំណង់ចំណូលចិត្តចំពោះការអាន និងការសរសេរក៏ជាមធ្យោបាយមួយសម្រាប់ Trung Hao ដើម្បីបណ្ដុះថាមពលវិជ្ជមាននៅក្នុងខ្លួនគាត់ផងដែរ។
ដោយមិនឈប់ត្រឹមនេះទេ ហាវ បានចាប់ផ្តើមចម្លងអត្ថបទដកស្រង់ចេញពីរឿង "រឿងនិទានកៀវ" ដោយដៃ ហើយចែករំលែកវានៅលើបណ្តាញសង្គម ដោយមើលឃើញថាវាជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីថែរក្សាស្នាដៃ និងផ្សព្វផ្សាយប្រពៃណីអក្សរសាស្ត្រ។ នេះមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ ព្រោះដៃរបស់គាត់ធ្លាប់វាយអក្សរ ហើយគាត់តែងតែមានអារម្មណ៍បាក់ទឹកចិត្ត។ ប៉ុន្តែរាល់ការវាយប៊ិចបានធ្វើឱ្យគាត់មានភាពអត់ធ្មត់ ហើយបន្តិចម្តងៗគាត់បានរកឃើញភាពប៉ិនប្រសប់របស់គាត់ឡើងវិញ ហើយខិតខំសរសេរតួអង្គនីមួយៗឱ្យល្អឥតខ្ចោះ។ ថ្មីៗនេះ គាត់ថែមទាំងបានចាប់ផ្តើមចម្លងកំណាព្យ និងអត្ថបទដើម្បីផ្តល់ឱ្យគ្រូ និងមិត្តភក្តិរបស់គាត់ ជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់គាត់។
«ចាប់ពីការគូសដំបូងដែលខ្ញុំបានគូរដោយប្រើដីសលើឥដ្ឋ ខ្ញុំបានយល់បន្តិចម្តងៗថា ការសរសេរមិនមែនគ្រាន់តែជាការបង្ហាញព័ត៌មាននោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាខ្សែអារម្មណ៍ដែលភ្ជាប់គ្នាផងដែរ។ នៅពេលដែលកំណាព្យ ឬគំនិតដ៏ស្រស់ស្អាតមួយលេចឡើងក្នុងក្បាលរបស់ខ្ញុំភ្លាមៗ នោះជាពេលដែលខ្ញុំលើកប៊ិចរបស់ខ្ញុំ ដោយទុកឲ្យអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំដឹកនាំការគូស» គាត់បានសារភាព។

តាមរយៈការសិក្សាអក្សរសិល្ប៍វៀតណាម លោក ហាវ បានដឹងថាទស្សនៈរបស់លោកលើស្នាដៃនីមួយៗបានផ្លាស់ប្តូរទៅតាមពេលវេលា។ កាលណាលោកអានកាន់តែច្រើន លោកកាន់តែយល់ និងកោតសរសើរវាកាន់តែច្រើន។ ក្នុងចំណោមភាពអ៊ូអរនៃជីវិត លោកបានរំលឹកខ្លួនឯងអំពីពាក្យបីម៉ាត់គឺ ស្តាប់ដើម្បីយល់ ពីព្រោះភាសារីករាលដាលតែនៅពេលដែលវាប៉ះពាល់ដល់បេះដូង។ ព្យាយាមអាន និងពង្រីកចំណេះដឹង។ និយាយដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណ និងជៀសវាងនិន្នាការចម្រុះដែលធ្វើឱ្យភាសាវៀតណាមចុះខ្សោយ។
ប្រភព៖ https://nld.com.vn/lang-nghe-tieng-me-de-196250419192803959.htm






Kommentar (0)